خانه » سلامت » بهداشت دستگاه تنفسی » بیماری ذات الریه چیست؟
کلاژن

بیماری ذات الریه چیست؟

بازدیدها: 24

بیماری ذات الریه عفونتی است که کیسه‌های هوایی موجود در یک شش یا هر دو شش را ملتهب می‌کند. در این بیماری ممکن است کیسه‌های هوایی پر از چرک یا مایع شوند که باعث می‌شود فرد سرفه همراه با خلط، تب، لرز و تنگی نفس داشته باشد. در این حالت فرد نمی‌تواند به‌راحتی نفس بکشد و اکسیژن کافی به جریان خون او نمی‌رسد. باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها همگی می‌توانند موجب ذات‌الریه شوند.

شدت این بیماری در موارد مختلف بسیار متفاوت است، گاهی خفیف و گاهی حتی می‌تواند کشنده باشد. ذات‌الریه برای کودکان، افراد مسن، افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای و کسانی که دچار نقص ایمنی هستند بسیار خطرناک‌تر است.

بیماری ذات الریه چه ویروسی باشد و چه باکتریایی مسری است. میکروب از طریق سرفه و عطسه و تماس با سطح آلوده از فردی به فردی دیگر منتقل می‌شود. ذات‌الریه قارچی از محیط وارد بدن فرد می‌شود و مسری نیست.

علائم ذات‌الریه

  • سرفه که ممکن است همراه با خلط باشد
  • درد در قفسه سینه در زمان سرفه یا نفس کشیدن
  • تنگی نفس
  • تب، لرز و عرق
  • تنفس کم‌عمق و سریع
  • احساس خستگی
  • بی‌اشتهایی
  • تهوع و استفراغ
  • سردرد
  • پایین آمدن دمای بدن (در افراد بالای 65 سال و کسانی که دچار نقص ایمنی هستند)

انواع ذات الریه

ذات الریه نیازمند بستری (HAP)

در این نوع ذات‌الریه فرد در صورت ابتلا در بیمارستان بستری می‌شود. این نوع بخصوص خطرناک‌تر از انواع دیگر است. این بدان دلیل است که باکتری عامل آن ممکن است نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم‌تر باشد.

ذات الریه اکتسابی از جامع

به ذات‌الریه‌ای گفته می‌شود که خارج از محیط بیمارستانی فرد را مبتلا کرده باشد. عامل آن ممکن است ویروس، باکتری یا قارچ باشد.

ذات الریه تنفسی

در ذات‌الریه تنفسی میکروب با تنفس به داخل شش‌ها فرد را دچار می‌سازد. درصورتی‌که بلع یا سرفه انجام نشود، فرد آن را با سرفه بیرون نمی‌دهد و باکتری در شش‌های او تکثیر می‌شود.

ذات الریه نیازمند به مراقبت‌های ویژه

این نوع ذات‌الریه عامل باکتریایی دارد و در افرادی که بروز می‌کند که زمان زیادی در مراکز مراقبتی سپری می‌کنند یا مراقبت‌های بهداشتی در کلینیک‌های سرپایی مانند مراکز دیالیز دریافت می‌کنند. این نوع ذات‌الریه نیز عامل باکتریایی دارد و در مقابل آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم‌تر است.

 درمان ذات الریه

تجویز دارو

درمان ذات‌الریه به عامل ایجاد آن بستگی دارد. آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی بیشتر موارد ذات‌الریه‌های باکتریایی را درمان می‌کند. به خاطر داشته باشید همیشه دوره درمان را کامل کنید، حتی اگر حس کردید بهبود یافته‌اید. در غیر این صورت عفونت کاملاً از بین نمی‌رود، و درمان در آینده سخت‌تر می‌شود.

آنتی‌بیوتیک‌ها بر روی عفونت ویروسی اثری ندارند. در این موارد پزشک داروی آنتی‌ویروس تجویز می‌کند. بیشتر موارد ذات‌الریه‌های ویروسی با مراقبت خانگی قابل‌درمان هستند.

داروهای ضد قارچی برای مقابله با ذات‌الریه قارچی استفاده می‌شود. برای درمان کامل آن به چند هفته زمان نیاز است.

مراقبت در منزل

پزشک ممکن است توصیه کند در صورت داشتن تب و درد از داروهای مسکن استفاده کنید. پزشک شما ممکن است برای اینکه بتواند استراحت کنید داروی ضد سرفه برای شما تجویز کند. اما به خاطر داشته باشید سرفه به خارج کردن مایع از شش‌های شما کمک می‌کند. بنابراین سعی نکنید کاملاً آن را از بین ببرید. علاوه بر این موارد، با استراحت بیشتر و نوشیدن مایعات فراوان می‌توانید به بهبودی کمک کنید.

بستری

اگر علائم شما شدید باشد یا بیماری‌های زمینه‌ای دیگر داشته باشید، ممکن است کار به بستری شدن برسد. در بیمارستان، پزشکان ضربان قلب، دما و تنفس شما را تحت نظر می‌گیرند. فرایند درمان در بیمارستان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تزریق آنتی‌بیوتیک داخل وریدی
  • درمان تنفسی: که نیازمند واردکردن مستقیم داروهای خاص به داخل شش و آموزش تمرین تنفس برای به حداکثر رساندن اکسیژن‌رسانی به بدن است
  • اکسیژن درمانی: برای حفظ میزان اکسیژن در جریان خونی انجام می‌شود. این کار بسته به شدت بیماری از طریق لوله بینی، ماسک صورت یا دستگاه تنفس مصنوعی صورت می‌گیرد.
چه کسانی بیشتر در معرض خطر هستند؟
  • کودکان زیر 2 سال
  • افراد بالای 65 سال
  • افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن مانند دیابت، آسم، فیبروز کیستیک، یا نارسایی قلبی
  • افراد دچار نقص ایمنی ناشی از بیماری یا استفاده از داورهایی مانند استروئید یا برخی داروهای سرطان
  • افرادی که اخیراً سرماخوردگی یا آنفلوانزا داشته‌اند.
  • افرادی که اخیراً بستری بوده‌اند بخصوص اگر از دستگاه تنفس مصنوعی استفاده کرده باشند.
  • افراد که سابقه سکته دارند، در بلع مشکل دارند یا به هر دلیل بی‌حرکت هستند.
  • افراد سیگاری یا کسانی که برخی مواد مخدر خاص مصرف می‌کنند یا الکل زیادی می‌نوشند.
  • کسانی که در معرض مواد محرک شش‌ها مانند آلاینده‌ها، دود و برخی مواد شیمیایی مشخص هستند.

پیشگیری از بیماری ذات الریه

  • واکسن زدن : واکسن می‌تواند از برخی انواع ذات‌الریه و آنفلوانزا جلوگیری کند. با پزشک دراین‌باره صحبت کنید.
  • واکسن ذات‌الریه برای کودکان: برای کودکان زیر 2 سال و کودکان 2 تا 5 سال در معرض ابتلا به بیماری پنوموکوک واکسن متفاوتی تجویز می‌شود. کودکانی که به مراکز درمانی رفت‌وآمد دارند باید واکسن بزنند. پزشکان برای کودکان بالای 6 ماه نیز واکسن آنفلوانزا توصیه می‌کنند.
  • رعایت بهداشت: برای محافظت در برابر عفونت‌های تنفسی که گاهی به ذات‌الریه منتهی می‌شود، رعایت بهداشت و شستن دست‌ها ضروری است.
  • ترک سیگار: سیگار به دفاع طبیعی شش‌ها در برابر عفونت‌های ویروسی صدمه می‌زند.
  • تقویت سیستم ایمنی: داشتن خواب کافی، ورزش منظم و تغذیه سالم باعث تقویت سیستم ایمنی می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *