خانه » سلامت » بهداشت و مراقبت از مو » تلوژن افلوویوم و ریزش موقتی موها
تلوژن افلوویوم
تلوژن افلوویوم

تلوژن افلوویوم و ریزش موقتی موها

بازدیدها: 9

تلوژن افلوویوم چیست؟

تلوژن افلوویوم نوعی ریزش موی موقتی است که به دلیل وارد آمدن یک شوک فیزیکی یا روانی به بدن رخ می دهد. در این عارضه ممکن است بیمار ریزش موی زیادی را تجربه کند اما این ریزش مو موقتی است و رشد مو معمولا دوباره به حال قبل برمی گردد.

این عارضه در ابتدا با نازک شدن مو ظاهر می شود که بیشتر بر فرق سر اثر می گذارد و در موارد نادرتر در قسمت رویش مو به عقب  اثر می گذارد. بیمار هیچ التهاب یا زخمی مشاهده نخواهد کرد.

توجه داشته باشید که تلوژن افلوویوم با آناژن افلوویوم تفاوت دارد. تلوژن افلوویوم حاد در همه گروههای سنی رخ می دهد اما نوع مزمن آن بیشتر در زنان 30 – تا 60 سال مشاهده می شود.

در تلوژن افلوویوم مزمن فرد به دفعات دوره های بیش از شش ماه ریزش مو را تجربه می نماید.

مراحل رشد و استراحت مو

در حال طبیعی، حدود 85% از موها در حال رشد هستند که مرحله آناژن نام دارد. پس از آن مرحله کاتاژن یا مرحله انتقال وجود دارد و در آخر در مرحله تلوژن موها وارد فاز استراحت می شوند. 15% درصد باقیمانده موهای روی سر به طور معمول در مرحله کاتاژن و تلوژن قرار دارند. هر فولیکول مو تقریبا 4 سال رشد می کند و پس از گذشت 1-2 هفته مرحله کاتاژن حدود 4 ماه استراحت می کند. در ادامه، موی آناژون جدید زیر موی در حال استراحت رشد می کند و آن را به بیرون هل می دهد. و در انتهای مرحله تلوژن مو می ریزد.

به همین خاطر در حالت معمول همیشه تعدادی مو به طور روزانه می ریزند که طبیعی محسوب می شود.

اما در تلوژن افلوویوم یک شوک باعث می شود موهای بیشتری وارد مرحله تلوژن شوند که این به معنای ریزش موی بیشتر است. در این وضعیت تقریبا 30% موها در حال استراحت هستند و از رشد باز می مانند. به همین خاطر ریزش مو نیز سه برابر حد طبیعی خواهد بود.

از آنجائیکه موها قبل از ریزش 2 تا 4 ماه در حال استراحت هستند ممکن است شما در این مدت متوجه ریزش مو و عامل ایجاد آن نشوید. اما تلوژن افلوویوم بندرت بیشتر از شش ماه طول می کشد و پس از آن موها دوباره رشد می کنند و خطر طاسی در این شرایط وجود ندارد. گاهی ممکن است موهای شما کم پشت تر از حد معمول دیده شوند اما پس از مدتی با رشد موهای جدید به حال اول بر می گردد.

نحوه تشخیص تلوژن افلوویوم

تشخیص بیماری با معاینه پوست سر و سابقه خانوادگی صورت می گیرد. از جایی که ریزش مو در تلوژن افلوویوم تنها چند ماه طول می کشد شما احتمالا متوجه کم پشت شدن مو در قسمتهایی از سر خواهید شد اما ریزش اغلب به اندازه ای نیست که پزشک متوجه آن شود.

در مواقعی که قسمت طاسی بزرگ باشد فرد احتمالا به تلوژن افلوویوم مبتلا نیست. پزشک می تواند چند مو را همزمان به آرامی بکشد. درصورتی که چهار مو یا بیشتر از پوست خارج شوند شما احتمالا به تلوژن افلوویوم مبتلا هستید. پیاز مویی که در مرحله تلوژن قرار دارد به شکل یک گوی سفید است اما در حالت معمول یک لایه ژل مانند انتهای مو را می پوشاند.

در این مواقع، پزشک برای بررسی ناهنجاریهای تیروئید و فقر آهن که از عوامل ریزش مو هستند، آزمایش خون را تجویز می کند. نمونه برداری از پوست سر در موارد نادر انجام می شود که در این حالت پزشک تکه کوچکی از پوست سر را همراه با چند فولیکول مو زیر میکروسکوپ بررسی می کند.

در یکی از روشهای تشخیصی پزشک از بیمار می خواهد به مدت 24 ساعت تعداد موهای ریخته شده خود را جمع آوری کند. در مواردی که تعداد موهای ریخته شده بیشتر از 100 تار مو نباشد، ریزش مو طبیعی محسوب می شود. همچنین پزشک ممکن است از بیمار بخواهد شمارش موهای ریخته شده را هر هفته یا هر دو هفته یکبار تکرار کند تا متوجه زمان ریزش موها بشود.

طول و قطر موهای ریخته شده می توانند تفاوت بین تلوژن افلوویوم و آلوپسی را نشان دهند.

علت

استرس

تجربه کردن استرس طولانی مدت از عوامل ایجاد تلوژن افلوویوم است. ریزش مو در این حالت معمول 3 ماه پس از واقعه استرس زا رخ می دهد. تحقیقات نشان می دهند بین استرس و تغییر بیوشیمی فولیکول مو و افزایش تعداد فولیکولهایی که وارد فاز استراحت می شوند ارتباط وجود دارد.

هورمون

تغییرات هورمونی ناگهانی از عوامل ایجاد ریزش موی موقتی هستند. تغییرات هورمونی می توانند مو را برای همیشه به حالت استراحت ببرند. بارداری، زایمان و یائسگی از جمله مواردی هستند که زنان در آن تغییرات هورمونی ناگهانی را در خود مشاهده می کنند. ریزش موی ناشی از تغییرات هورمونی در دوران بارداری معمولا پس از گذشت 6 ماه تا یک سال از زایمان برطرف می گردد.

رژیم غذایی

مصرف برخی مواد مغذی مانند آهن، زنیک، آمینو اسید، ویتامین B6 و B12 برای رشد مو ضروری هستند. رژیم غذایی که به اندازه کافی حاوی این مواد مغذی نباشد بر سلامت مو تاثیر گذار است. طبق نظر متخصصان پوست کسانی که به گیاه خواری روی می آورد مواد مغذی مورد نیاز بر رشد مو را دریافت نمی کنند و بیشتر با ریزش مو مواجه می شوند. مصرف گوشت قرمز به دلیل ینکه منبع اصلی آهن محسوب می شود برای بدن لازم است.

مصرف مکمل های غذایی با وجود مفید بودن در صورت استفاده بیش از حد مشکلاتی برای بدن به همراه خواهد داشت. مصرف آهن بیشتر از حد می تواند خطرناک باشد و اضافی ویتامین A نیز در بدن می تواند سمی باشد.

بیماریهای مزمن

 تلوژن افلوویوم ممکن است نشانه بیماریهای التهابی مانند آلوپسی آره اتا یا اختلال تیروئید باشد. فولیکولهای مو به هورمون تیروئید حساس هستند. مصرف برخی از داروهایی که برای درمان بیماریهای مزمن استفاده می شوند بخصوص داروهای ضدافسردگی باعث می شود مو وارد فاز استراحت شود.

تروما

 وارد آمدن ضربه به بدن مثلا بر اثر تصادف، جراحی و دریافت واکسن تعداد موهایی که وارد مرحله تلوژن می شوند را افزایش می دهند.

به خاطر داشته باشید که هرچه آسیب وارده طولانی تر باشد احتمال ماندگارتر شدن تلوژن افلوویوم افزایش می یابد که به نوع مزمن آن منتهی می شود.

کاهش وزن ناگهانی

کاهش ناگهانی وزن یا کاهش بیش از حد وزن فولیکولهای مو را به حالت استراحت سوق می دهد و باعث کم پشت تر شدن و نازک شدن موها می شود.

قرار گرفتن در مجاورت فلزات سمی

قرار گرفتن در معرض فلزات سنگینی مانند جیوه و تالیوم می تواند منجر به ریزش مو شود.

درمان

درمان ریزش موقتی مو به عامل ایجاد آن بستگی دارد. تلوژن افلوویوم کوتاه مدت معمولا با محرکی مانند جراحی ارتباط دارند. در این موارد بهترین کاری که می توان انجام داد این است که صبر کنیم موها دوباره رشد کنند.

اما در تلوژن افلوویوم مزمن باید عامل مسبب را یافت و آن را برطرف کرد. مثلا در مورد کمبود مواد ویتامین ها و مواد مغذی با یک آزمایش خون می توان به وجود آن پی برد و با مصرف مکمل آن را برطرف ساخت.

پروتئین به رشد مو کمک می کند. مصرف غذاهای سرشار از پروتئین مانند گوشت، تخم مرغ، ماهی، لوبیا، حبوبات و مغزها را فراموش نکنید. بخصوص لیزین که نوعی اسید آمینه است در رشد موها نقش مهمی ایفا میک ند.

از جایی که فقر آهن در ریزش مو موثر است رژیم سرشار از آهن مانند گوشت قرمز، جگر، سبزیجات سبز تیره، لوبیا و عدس به درمان ریزش مو کمک می کنند.

توجه داشته باشید مصرف مکمل باید در کوتاه مدت تا زمانی که کمبودها برطرف شوند استفاده شود.

در ارتباط با اختلال هورمونی تیروئید نیز پزشک اقدامات لازم را انجام خواهد داد. اما در اغلب موارد علت اصلی قابل شناسایی نیست. در این موارد پزشک می تواند ماینوکسیدیل تجویز کند. به این ترتیب تا رفع ریزش موی موقتی ماینوکسیدیل می تواند به جلوگیری از ریزش مو کمک کند.

در صورتی که ریزش موی شما پس از مصرف داروی جدید شروع شده است با پزشک در این باره صحبت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *