خانه » سلامت » بهداشت و مراقبت از پوست » پارونیشیا – عفونت باکتریایی یا قارچی ناخن
پارونیشیا

پارونیشیا – عفونت باکتریایی یا قارچی ناخن

بازدیدها: 2

پارونیشیا چیست؟

پارونیشیا به عفونت اطراف ناخن گفته می شود. نوعی باکتری یا قارچ و گاهی ترکیب هر دو در ایجاد عفونت پارونیشیا نقش دارند.

از نظر دوره عفونت پارونیشیا به دو دسته مزمن و حاد تقسیم می شود. این عفونت گاهی 1-2 روز و در برخی مورد چند هفته طول می کشد. نشانه های این بیماری گاهی به سادگی از بین می رود و گاهی ممکن است آنقدر شدید باشد که در صورت درمان نشدن باعث از بین رفتن ناخن شود.

پوست مهمترین سد در برابر ورود میکروبها به بدن محسوب می شود. عواملی وجود دارند که باعث ایجاد خراش یا جراحت در پوست می شوند و راه ورود میکروبها به داخل پوست را  فراهم می سازند. جویدن ناخن، سروکار داشتن با مواد شیمیایی، ریش ریش شدن اطراف ناخن از جمله عواملی هستند که در ورود میکروبها به بدن و ایجاد پارونیشیا نقش دارند.

عفونت پارونیشیا در اطراف یا پایین ناخن ایجاد می شود و باعث التهاب، ورم و درد در اطراف ناخن می شود. در بیشتر موارد این بیماری مشکل جدی ایجاد نمی کند و درمانهای متعددی برای آن وجود دارد.

انواع پارونیشیا

1- پارونیشیای حاد

این عفونت 1-2 روز طول می کشد. در این عارضه عفونت به عمق انگشت نفوذ نمی کند و علائم با درمان سریعاً برطرف می شوند.  آسیب دیدن پوست اطراف ناخن به خاطر جویدن ناخن، ریش ریش شدن اطراف ناخن، مانیکور یا ضربه از عوامل تأثیر گذار هستند. در این موارد، باکتری های استافیلوکوکوس یا انتروکوکوس از منافذ ایجاد شده وارد پوست می شوند و پارونیشیای حاد را ایجاد می کند. از نشانه های آن می توان به درد، قرمزی و ورم اشاره کرد.

2- پارونیشیای مزمن

نوع مزمن بتدریج ایجاد می شود و  کم کم جدی تر می شود. در این مورد، عفونت از یک انگشت شروع می شود و در ادامه به انگشتان دیگر منتشر می شود. این عفونت حداقل 6 هفته طول می کشد. از نشانه های پارونیشیای مزمن ورم، قرمزی، آبسه پر از چرک، سخت شدن ناخن، تغییر شکل ناخن و جدا شدن ناخن از بستر خود است. نوع مزمن ممکن است در دوره هایی دوباره عود کند.

علت ابتلا به پارونیشیا

همانطور که می دانیم پوست مانع محکمی در مقابل میکروب ها ایجاد می کند. اما در صورتی که پوست به هر دلیل آسیب ببیند این مانع شکسته می شود و راه نفوذ میکروب ها باز می شود. وارد آمدن ضربه به ناخن یا پوست اطراف ناخن در اثر کوتاهی بیش از حد ناخن یا مانیکور می تواند راهی برای ایجاد عفونت ایجاد کنند.

علاوه بر این کسانی که به واسطه شغل خود با مواد شیمیایی سروکار دارند یا دستهای آن مرتبا زیر آب است مستعد خشکی پوست و در نهایت آسیب رسیدن به آن هستند. خشکی پوست باعث ریش ریش شدن پوست اطراف ناخن می شود. این جدا شدن ریشه ناخن راه نفوذ میکروبها را افزایش می دهد.

عامل ایجاد عفونت در پارونیشیای مزمن در بیشتر موارد قارچ کاندیدا است اما باکتری نیز در ایجاد آن نقش دارد. از آنجائیکه که قارچ در محیطهای مرطوب بهتر رشد می کنند، بیش از اندازه قرار داشتن دستها و پاها در آب احتمال عفونت را افزایش می دهد.

بیماران دیابتی یا بیمارانی با ضعف سیستم ایمنی بیشتر در معرض عفونت ناخن هستند.

درمان

در موارد خفیف درمان ساده تر است و با درمان خانگی می توان آن را برطرف کرد. در یک درمان خانگی شما می توانید ناحیه مورد نظر را چند بار در روز در آب گرم قرار دهید و پس از آن محل را خشک کنید. قرار گرفتن در آب در موارد خفیف باعث می شود چرک خود به خود خارج شود. در صورتی که علائم با درمان خانگی بهبود نیافت به پزشک مراجعه کنید.

در موارد شدیدتر با عامل باکتریایی پزشک می تواند آنتی بیوتیک تجویز کند. ممکن است لازم باشد پزشک به شخصه آبسه یا تاولها را تخلیه کند. این کار مانع گسترش عفونت می شود. پزشک پس از تخلیه چرک آن را بررسی می کند تا عامل ایجاد آن و درمان مناسب را بیابد. تخلیه چرک معمولا پس از بی حسی موضعی انجام می شود.

در پارونیشیای مزمن که عامل قارچی دارد باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک در این باره داروی ضدقارچ تجویز خواهد کرد و به بیمار توصیه می کند محل عفونت را خشک نگه دارد. در حالت مزمن درمان ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد. در صورتی که شغل بیمار به گونه ای باشد که مرتبا با آب یا با آلودگی سروکار دارد ممکن است لازم باشد مدتی دست از کار بکشد.

گاهی از موارد ممکن است به برای برداشتن قسمتی از ناخن با جراحی نیاز باشد. همچنین در مواردی از درمانهای از بین برنده التهاب استفاده می شود.

چه زمان به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورتی که علائم خفیف باشد و عفونت تنها در حد ناخن باشد می توان از درمان خانگی استفاده کرد. اما اگر علائم پس از چند روز بهبود نیافت و عفونت در حال گسترش بود حتما باید به پزشک مراجعه کنید.

توجه داشته باشد اگر علائم شدید بود فورا با پزشک تماس بگیرد.

پیشگیری

  • دستها و ناخن های خود را تمیز نگه دارید. رعایت بهداشت مانع رشد میکروبها خواهد شد.
  • از بیش از حد قرار گرفتن دستها و پاها در آب پرهیز کنید و تا حد امکان آنها را خشک کنید.
  • موقع ناخن گرفتن مراقب باشید به پوست اطراف صدمه نزنید.
  • پس از شستشوی دستها به آنها مرطوب کننده بزنید.
  • در مواقع تماس با مواد شیمیایی و تحریک کننده دستکش بپوشید.
  • از جویدن ناخن پرهیز نماید.
  • از کوتاه کردن بیش از حد ناخن بپرهیزید.
  • از قیچی و ناخن گیر تمیز استفاده کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *