خانه » سلامت » بهداشت چشم » ناخنک چشم و دلایل ایجاد و درمان آن
ناخنک چشم

ناخنک چشم و دلایل ایجاد و درمان آن

بازدیدها: 14

ناخنک چیست؟

ناخنک چشم یک زائده برامده صورتی رنگ است که روی ملتحمه یاسفیدی چشم شروع به رشد می کند. ناخنک ممکن است آنقدر رشد کند تا روی قرنیه را بپوشاند و باعث اختلال در بینایی شود. بیمار ممکن است بیش از یک ناخنک داشته باشد که به این پدید پرتیژیا میگویند.

نام دیگر ناخنک چشم موج سواراست اما این عارضه صرفا به موج سواری و تماشای بیش از اندازه دریا مربوط نمی شود. اما قرار گرفتن طولانی مدت در زیر نور خورشید بخصوص بر روی آب بر آن تاثیر گذار است. آب  دریا اشعه مضر ماورابنفش را منعکس می کند و خطر ابتلا به ناخنک را افزایش می دهد.

ممکن است ظاهر ناخنک به نظر ترسناک ونگران کننده باشد. اما ناخنک یک توده غیرسرطانی و خوش خیم محسوب می شود و معمولامشکل خاصی ایجاد نمیکند که نیاز به درمان داشته باشد. اما در صورتی به اندازه ای رشد کند که خطر اختلال در بینایی وجود داشته باشد می توان آن را برداشت. همچنین ممکن است ناخنک آنقدر بزرگ شود که شما احساس کنید یک جسم خارجی در چشم شما وجود دارد. در برخی موارد، ممکن است چشم قرمز و تحریک شود و نیاز به درمان دارویی یا جراحی داشته باشد.

احتمال دارد رشد ناخنک کند باشد یا در مرحله مشخصی رشد آن متوقف شود. ناخنک در یک چشم و گاهی در هر دو چشم ایجاد می شود که در آن صورت به آن ناخنک دوطرفه می گویند.

تفاوت ناخنک و پینگوکولا

ناخنک و پینگوکولا هر دو توده هایی هستند که بر روی ملتحمه یا همان سفیدی چشم رشد می کنند. هر دوی آنها در اثر تحریک طولانی مدت چشم با اشعه ماورابنفش ایجاد می شوند. اما تفاوت ناخنک و پینگوکولا چیست؟

ناخنک یک بافت صورتی گوشتی مانند است که رگهای خونی از آن عبور می کنند. ناخنک ممکن است در ابتدا به شکل پینگوکولا باشد. ناخنک احتمال دارد کوچک باقی بماند یا آنقدر رشد کند که بخشی از قرنیه را بپوشاند. در صورتی وقوع چنین اتفاقی می تواند بر بینایی بیمار تاثیر بگذارد.

پینگوکولا: پینگوکولا بافت زرد رنگی است که روی ملتحمه یا سفیدی چشم شروع به رشد می کند. رشد پینگوکولا معمولا در گوشه چشم درسمت بینی ایجاد میشود. اما گاهی ممکن است رشد آن در سمت دیگر چشم رخ بدهد. پینگوکولا برخلاف ناخنک به سمت قرنیه رشد نیمکند. با این وجود ممکن است باعث تحریک یا قرمزی چشم شود که تاثیر زیبایی دارد. اگرچه برداشتن پینگوکولا بندرت لازم است اما به راحتی میتوان آن را برداشت. پینگوکولا از رسوب پروتئین، چربی یا کلسیم ایجاد می شود.

اما در هر دو مورد تصور می شود قرار گرفتن در معرض اشعه ماورابنفش خورشید، باد و گردخاک عامل ایجاد این دو عارضه باشد.

دلیل بوجود آمدن ناخنک چشم چیست؟

دلیل قطعی ایجاد ناخنک چشم مشخص نیست. یکی از دلایل میتواند قرارگرفتن بیش از حد در معرض نورخورشید باشد. تصور می شود اشعه ماورابنفش خورشید در رشد ناخنک نقش دارد. ناخنک در بین کسانی که درآب و هوای گرم و آفتابی و بادخیز زندگی میکند بیشتر دیده شده است.  همچنین کسانی که به واسطه محیط زندگی و شغلی مدت زیادی در معرض آلودگی، باد، گردو خاک و دود هستند بیشتر در معرض خطر هستند.

این عارضه معمولا بین 30 تا50 سالگی شروع به رشد می کند و بندرت درکودکان مشاهده می شود. داشتن پوست و چشم روشن نیز احتمال ایجاد ناخنک چشم را افزایش می دهد. علاوه بر این ناخنک درمردان بیشتر از زنان مشاهده می شود.

علائم ناخنک

ناخنک چشم گاهی علائمی ایجاد نمی کند. حتی با وجود علائم این علائم معمولا خفیف هستند. علائمی مانند قرمز، تاری دید و تحریک چشم از جمله این نشانه ها هستند. ممکن است شما احساس سوزش یا خارش داشته باشید. در صورتی که ناخنک بزرگ و ضخیم شود شما ممکن است احساس کنید یه جسم خارجی در چشم شما وجود دارد. همچنین گاهی ممکن است در هنگام گذاشتن لنزهای تماسی به خاطر وجود ناخنک احساس ناراحتی کنید.

درمان

درمان ناخنک چشم به اندازه ناخنک، رشد آن و علائمی که ایجاد می کند بستگی دارد. صرفنظر از علائم ناخنک چشم باید از نظر ایجاد زخم تحت نظر پزشک باشد. در مواردی که ناخنک کوچک است، در صورت وجود قرمزی یا تحریک چشم پزشک می تواند برای شما قطره یا پماد چشم تجویز کند. هدف از درمان ناخنک جلوگیری از رشد بیشتر، التهاب و عفونت است. درمان دارویی ناخنک به شرح زیر است:

  • داروهای آنتی بیوتیک برای جلوگیری از عفونت
  • کورتیکواستروئیدهای موضعی برای کاهش التهاب
  • روان کننده های چشمی مانند اشک مصنوعی

جراحی

همانطور که گفتیم در صورتی که رشد ناخنک باعث ایجاد علائم مشکل ساز شود یا بر بینایی تاثیر بگذارد به جراحی نیاز دارد. در غیر اینصورت علائم خفیف معمولا با استفاده قطره های چشم برطرف می شوند. جراحی ناخنک گاهی با هدف زیبایی وتاثیری که بر ظاهر چشم دارد انجام می شود.

روشهای مختلفی برای جراحی ناخنک چشم وجود دارد که متخصص چشم مشخص خواهد کرد چه روشی برای شما مناسب تر است.

 جراحی ناخنک جراحی ساده ای است و به صورت سرپایی انجام می شود. جراح برای جلوگیری از رشد دوباره ناخنک کارهایی در حین عمل  انجام می دهد.

در موارد نادر رشد ناخنک ممکن است باعث ایجاد زخم در قرنیه شود. در این صورت به پیوند قرنیه نیاز خواهد بود. پس ازانجام عمل برداشتن ناخنک پزشک داروهایی برای کمک به بهبودی و جلوگیری رشد دوباره آن تجویز می کند.

روند جراحی و بهبود پس از آن

جراحی ناخنک را می توان با بیهوشی عمومی یا بی حسی موضعی انجام داد. در صورت عمل با بی حسی موضعی نیازی به آماده سازی خاصی نیست. اما درجراحی با بیهوشی عمومی باید دستورات پزشک در رابطه با ناشتا بودن قبل ازعمل را رعایت کنید.

بی حسی موضعی با چکاندن قطره بی حسی درچشم انجام می شود و شما دردی در طول جراحی حس نخواهید کرد. درصورت احساس درد پس ازعمل به شما داروی مسکن داده خواهد شد.

در بی حسی موضعی پس از عمل میتواند به منزل بروید. اما دربیهوشی عمومی شما تا بهبودی کامل و رفع کامل تمام تاثیرات بیهوشی باید در بیمارستان بمانید. توصیه می شود پس از جراحی با بی حسی یا بیهوشی یک همراه شما را تا منزل همراهی کند.

محافظ چشم را یک تا دو روز روی چشم قرار دهید.

شما ممکن است تا چند روز پس از جراحی احساس درد داشته باشد. پزشک برای جلوگیری از عفونت و التهاب پس از جراحی برای شما قطره های استروئیدی چشم و آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد. استفاده از این داروها را پس از برداشتن پانسمان طبق توصیه پزشک شروع کنید.

در مورد شروع استفاده دوباره لنزهای تماسی با پزشک خود مشورت کنید.

در صورت عمل با بیهوشی عمومی تا 24 ساعت پس از جراحی استراحت کنید.

در چند روز اول پس از جراحی از رانندگی، کار با ماشین آلات، آشپزی، سیگار کشیدن، خوردن قرص خواب وکارهایی که نیاز به تمرکز بیشتر دارند بپرهیزید.


آهین مجله سلامت و زیبایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *