خانه » سلامت » بهداشت چشم » گزینه های درمان پیرچشمی و اثربخشی و عوارض آنها
پیرچشمی

گزینه های درمان پیرچشمی و اثربخشی و عوارض آنها

بازدیدها: 52

پیرچشمی چیست؟

باید بدانیم بینایی ما همراه با بالا رفتن سن کمتر می شود، به این پدیده پیرچشمی می گویند.  عدسی های چشم در جوانی نرم و انعطاف پذیر هستند و به سادگی تغییر شکل می دهند. به همین خاطر تمرکز بر اجسام دور و نزدیک آسان است اما با گذر زمان این عدسی ها سخت می شوند و به راحتی تغییر شکل نمی دهند. این تغییرات باعث می شود فرد در تمرکز بر اجسام از فاصله نزدیک مشکل داشته باشد به همین خاطر فرد معمولا سعی می کند آن را کمی دورتر بگیردتا بتواند بر آن تمرکز کند.

پیرچشمی یک بیماری نیست بلکه بخشی از روند طبیعی گذر عمر می باشد. درست است که این روند را نمی توان معکوس کرد اما به راحتی می توان آن را اصلاح کرد. ساده ترین کار استفاده از عینک مطالعه است. راهکارهای دیگری مانند لیزردرمانی و جراحی تاثیر کمی دارند اما ریسک آنها زیاد است.

کاهش بینایی مربوط به پیرچشمی به مرور زمان و طی چندین سال رخ می دهد اما معمولا از اواسط دهه چهل عمر محسوس می شود و فرد اغلب در زمان مطالعه متوجه کاهش بینایی خود نسبت به سابق می شود. کسانی که قبلا عینک یا لنز طبی داشته اند می توانند از عینک های وریفوکال و لنز های مولتی فوکال استفاده کنند. در ادامه با این موارد آشنا می‌شویم.

پیرچشمی در کسانی که مشکل نزدیک بینی، دوربینی و استیگماتیسم دارند اختلال ایجاد کنند. پزشک شما می تواند لنزهای خاصی را برای دید شفاف تر و راحت تجویز کند. همچنین ممکن است به  عینک جداگانه برای زمان مطالعه نیاز داشته باشید، اما اگر بخواهید می توانید همیشه آن را به چشم بزنید.

روند پیرچشمی در طول عمر ادامه می یابد بنابراین به صورت دوره ای باید عینک خود را عوض کنید. به این ترتیب دید شفاف شما حفظ می‌شود.

علائم و نشانه ها

  • خواندن مطالب در فاصله طول دست
  • تار شدن شدن در فاصله نرمال مطالعه 
  • خستگی چشم همراه با سردرد در زمان کار از نزدیک 

درمان پیر چشمی

1- عینک

عینک تدریجی

عینک با عدسیهای پیش رونده محبوب ترین راه حل برای پیرچشمی محسوب می شود. این عدسی های چند کانونی دید نزدیک بینی را باز می گرداند و باعث بینایی کامل در تمام مسافت ها می شود.

عینک بیفوکال

یکی دیگر از عینک های مناسب پیرچشمی عینک بیفوکال (دوکانونی) هستند. عدسی بیوفوکال یا دو کانونی به دو قسمت تقسیم می شود. قسمت پایین عدسی برای دید اشیاء نزدیک و قسمت بالا برای دید اشیاء دور استفاده می شود. این تقسیم بندی در این عینک ها با یک خط افقی قابل مشاهده است که برخی از افراد آن را نمی دانند. اما عینک بیفوکال محدوده دید را در بسیاری از افراد مبتلا به پیرچشمی کاهش می دهد.

عینک تریفوکال

این عینکها برای اصلاح دید نزدیک و از فاصله متوسط مانند صفحه کامپیوتر، کاربرد دارد. عینک تریفوکال به سه منطقه تقسیم می شود و هر قسمت برای دید در فاصله مختلف کاربرد دارد. یک بخش به دید از فاصله متوسط، یک بخش به دید از فاصله نزدیک و یک بخش برای دید از فاصله دور اختصاص دارد. این نوع عینک ها دو خط افقی قابل رویت در عدسیهای خود دارند. برخی از افراد خطوطی که بین این نواحی وجود دارد را دوست ندارند.

عینک مولتی فوکال تدریجی

این نوع عینک ها خطوط افقی قابل رویتی ندارند اما توانایی اصلاح دید از نزدیک و از فاصله متوسط را دارا هستند. هر قسمت از عدسی آن قدرت متمرکز سازی متفاوتی دارد.  این عینک ها به عینک های وریفوکال نیز معروف هستند.

عینک مطالعه 

عینک مطالعه نیز گزینه دیگری است. برخلاف عینک های بیفوکال و عینک تدریجی که فرد همیشه از آنها استفاده می کند تنها در زمان نیاز به دیدن اشیاء از نزدیک و دیدن چیزهای ریز زده می شود. پزشک ممکن است برای کسانی که از لنزهای تماسی استفاده می کنند زدن عینک مطالعه را تجویز کند.

عدسی های فتوکروماتیک

 حساستر شدن چشم نسبت به نور و تابش در پیرچشمی معمول است. لنزهای فتوکروماتیک که نورآفتاب را به طور خودکار تیره میکنند گزینه خوبی برای این مشکل هستند.

هر عینکی که انتخاب می کنید می بایست روکش ضدانکساری داشته باشد. این روکش انعکاسهایی که باعث اذیت شدن و فشار به چشم می شوند را از بین می برد. همچنین نور خیره کننده را کاهش می دهد و وضوح بینایی را در حین رانندگی در شب افزایش می دهد.

2- لنزهای تماسی

لنزهای مولتی فوکال

افراد مبتلا به پیرچشمی می توانند از لنزهای تماسی مولتی فوکال با مواد نرم که هوا را از خود عبور می دهند استفاده کنند. اگر قبلا از ابتلا به پیرچشمی به عینک نیاز نداشته اید می توانید از لنزهای مطالعه بدون نسخه استفاده نمایید.

لنزهای مونوویژن

نوع دیگر لنزهای تماسی که برای اصلاح پیرچشمی استفاده می شود لنزهای مونوویژن است که در یک چشم برای دید از دور و در یک چشم برای دید از نزدیک گذاشته می شوند. در این وضعیت مغز یاد می گیرد هر چشم را برای کار متفاوتی در نظر بگیرید اما برخی افراد از کاهش تیزبینی و برخی به خاطر کاهش درک عمق شکایت دارند.

با توجه به پیشرفت پیرچشمی در طول زمان لنزهای تماسی نیز پس از یک مدت می بایست تغییر کنند.

3- جراحی

 در صورتی که از عینک یا لنز استفاده نمی کنید جراحی گزینه دیگری است.

کاشت قرنیه

عمل کاشت قرنیه در حال حاضر طرفدار دارد. کاشت قرنیه در چشم غیرغالب باعث افزایش عمق تمرکز و کاهش نیاز به عینک مطالعه می شود بدون آنکه بر دید از فاصله تاثیری بگذارد.

پزشک قبل از عمل فرد را از نظر سلامت چشم، فشار چشم، خشکی چشم و شبکیه معاینه می کند. در صورت نبود مشکل امکان جراحی وجود دارد. این جراحی برای کسانی که عمل آب مروارید داشته اند قابل انجام نیست.

کاشت لنز

برخی از متخصصان چشم از کاشت لنز برای درمان پیرچشمی استفاده می کنند. آنها لنزهای داخل چشم را در می آورند و آن را با لنزهای مصنوعی جایگزین می کنند. به این لنزها، لنزهای داخل چشمی گفته می شود. چند نوع کاشت لنز برای درمان پیرچشمی وجود دارد. برخی از آنها امکان دید نزدیک و دور را به طور همزمان فراهم می سازند. بعضی از آنها شکل و موقعیت داخل چشم را تغییر می دهند. اما کاشت لنز ممکن است باعث کاهش دید نزدیک شود و فرد همچنان به استفاده از عینک مطالعه نیاز داشته باشد.

از عوارش این عمل می توان به تاری دید و تابش خیره کننده نور به چشم و همچنین التهاب، عفونت، خونریزی و آب سیاه اشاره کرد.

4- لیزر درمانی

لیزردرمانی برای مشکلاتی از جمله نزدیک بینی و آب سیاه کاربرد دارد. اما این درمان برای درمان پیرچشمی یا مشکلات دیگری که بر بینایی تاثیر می گذارند مناسب نیست. با وجود تبلیغات فراوان در مجلات و اینترنت فرایند انجام آن هنوز در حال توسعه است و موفقیت آن اثبات نشده است. مهمتر از این اثر لیزر درمانی قابل برگشت نیست. انواع لیزر درمانی به شرح زیر است:

لیزیک (لیزر کراتومیلوزیس) و PRK

 این روشها تنها برای کسانی کاربرد دارند که نزدیک بینی ، دوربینی یا استیگمات داشته اند. در هر دو مورد از لیزر برای برداشتن بخشی از قرنیه استفاده می شود تا توان انکساری چشم را تغییر دهند. پس از این عمل، برخی از افراد اشیاء نزدیک را بهتر می بینند و برخی اشیا دورتر را بهتر می بینند. یک از اشکالات آنها این است که مغز همیشه نمی تواند خود را با این تغییر وفق دهد. از دیگر عوارض آنها بدتر شدن بینایی در شب و در زمان غبارآلود بودن هوا است.

لیزر اینتراکور (Intracor)

دراین فرایند از لیزر برای بریدن حلقه های قرنیه استفاده می شود. در این روش انتظار می رود با شکل گیری تدریجی دوباره قرنیه پیرچشمی از بین برود. اما تحقیقات زیادی در این زمینه انجام نشده است. تجربیات قبلی نشان داده اند که توان انکساری چشم با این روش تغییر اندکی می کند. به همین خاطر فرد پس از لیزر درمانی نیز همچنان به عینک نیاز دارد و در برخی موارد فرد با دیدن اشیاء دور نیز مشکل پیدا کرده است. علاوه بر این، این روش ممکن است باعث زخم در قرنیه و بدتر شدن بینایی شود.

فرق پیرچشمی و دور بینی

ممکن است پیر چشمی با دوربینی اشتباه گرفته شود اما آنها تفاوت هایی با هم دارند. هر دوی اینها مشکلات بسیار معمولی هستند که مانع دیدن واضح اشیا از نزدیک می شوند. هر دو با بالا رفتن سن مقداری پیشرفت میکنند و کارهای ساده مانند رانندگی و مطالعه را سخت تر از قبل می سازند. با وجود شباهت زیاد پیرچشمی و دوربینی می توان آنها را از هم تشخیص داد.

پیرچشمی زمانی رخ می دهد که عدسی درون چشم سخت می شود و دیگر نمی تواند به درستی متمرکز شود. از جایی که افراد مبتلا به پیر چشمی نمی توانند اشیاء به خوبی را از نزدیک ببینند، سعی می کنند آن شی را دورتر نگه دارند تا بهتر بتوانند بر آن تمرکز کنند. به همین خاطر به عینک مطالعه بیفوکال نیاز دارند.

دوربینی نوعی ناهنجاری عدسی یا قرنیه محسوب می شود که در آن اندازه عدسی تغییر می کند.  در این حالت به دلیل کوتاه شدن عدسی چشم نمی تواند با اجسام نزدیک تطابق پیدا کند. افراد دوربین معمولا اشیاء دور را به وضوح می بینند اما در تمرکز بر چیزهای نزدیک مشکل دارند. این مشکل نیز همانند پیر چشمی با بالا رفتن سن پیشرفت می کند. اما تفاوت دیگر در سن ایجاد آنهاست. دوربینی ممکن ارثی باشد و در نوزادی یا کودک نیز رخ بدهد. مشکل دوربینی با عینک یا لنزهای تماسی رفع می شود.

چه عواملی خطر ابتلا به پیر چشمی را افزایش می دهند؟
  • سن: مهمترین عامل خطر برای پیرچشمی سن است. می توان گفت تقریبا هر کسی پس از 40 سالگی تا حد پیرچشمی را تجربه می کند.
  • وضعیت بدن و بیماریها: دوربین بودن یا برخی بیماریها مانند دیابت، اسکلروز چندگانه یا بیماریهای قلبی عروقی می توانند خطر پیرچشمی را افزایش دهند. در این موارد امکان پیرچشمی در زیر سن 40 سالگی وجود دارد.
  • داروها: برخی داروها با نشانه های پیرچشمی دائمی ارتباط دارند. این داروها عبارتند از داروهای ضدافسردگی، آنتی هیستامین ها و دیورتیک ها (داروهای ادرار آور).
چگونه از پیرچشمی پیشگیری کنیم؟

در واقع راه اثبات شده ای برای پیشگیری از پیرچشمی وجود ندارد. کاهش تدریج تمرکز بر اشیا نزدیک بر همه تاثیر می گذارد اما شما می توانید با کارهای زیر از بینایی خود محافظت کنید:

  • معاینات چشمی مرتب داشته باشد.
  • وضعیت بهداشتی مرتبط با چشم مانند دیابت و فشار خون بالا را تحت کنترل داشته باشید.
  • عینک آفتابی بزنید.
  • در مواقع کاری که ممکن است به چشم آسیب بزند، عینک محافظ بزنید.
  • غذاهای سالمی حاوی آنتی اکسیدان، ویتامین A و بتاکاراتن مصرف کنید.
  • مطمئن شوید که از عینک مناسب استفده می کند.
  • در زمان مطالعه از نور کافی بهره ببرید.
  • در صورتی تغییر در بینایی یا سلامت چشم با پزشک خود صحبت کنید. برخی از بیماری ها به مداخله زودهنگام نیاز دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *