خانه » سلامت » بهداشت و مراقبت از پوست » علائم، علل و درمان تبخال
درمان تبخال

علائم، علل و درمان تبخال

بازدیدها: 11

تبخال چیست؟

ویروس تبخال که با عنوان HSV شناخته می‌شود عفونتی است که باعث ایجاد تبخال می‌شود. تب‌خال ممکن است در بخش‌های مختلف بدن و به‌طورمعمول تر بر روی اندام‌های تناسلی یا دهان رخ ‌دهد. در کل دو نوع ویروس تب‌خال وجود دارد.

 HSV-1: در ابتدا باعث تب‌خال‌های دهانی می‌شود و به‌طورکلی مسئول ایجاد تاول‌های تب‌خالی و تب‌خال اطراف دهان و روی صورت است.

HSV-2 : در ابتدا باعث تب‌خال اندام تناسلی می‌شود و به‌طورکلی باعث ایجاد تب‌خال‌های تناسلی می‌شود.

علت‌های ایجاد تبخال

ویروس تب ‌خال یک ویروس واگیردار است که می‌تواند از طریق تماس مستقیم از شخصی به شخص دیگر منتقل شود. کودکان ویروس HSV-1 را از تماس کوتاه مدت با یک بزرگ‌سال آلوده می‌گیرند. و پس‌ازآن ویروس را در بقیه عمر با خود حمل می‌کنند.

HSV-1

HSV-1 ممکن است از طریق تأثیرات متقابل معمول مانند موارد زیر منتقل می‌شود:

  • غذا خوردن از ظرف یکسان
  • استفاده از رژ لب مشترک
  • بوسیدن

این ویروس درصورت بروز در فرد به‌سرعت منتشر می‌شود. تخمین زده می‌شود که 67 درصد از افراد 49 سال یا جوان‌تر مستعد HSV-1 هستند، اگرچه ممکن است هرگز تبخال نگرفته باشند. درصورتی‌که شخصی مبتلا به تب‌خال و تاول لب باشد و سکس دهانی انجام دهد امکان انتقال تب‌خال نوع HSV-1 وجود دارد.

HSV-2

HSV-2 از طریق تماس جنسی با فرد آلوده به این ویروس منتقل می‌شود. طبق نظر آکادمی امراض پوستی آمریکا (AAD) تخمین زده‌شده است که 20 درصد از افراد فعال جنسی در آمریکا آلوده به HSV-2 هستند. در مقابل، بیشتر افراد HSV-1 را از فرد آلوده‌ای که بدون علامت هستند یا تب‌خال در آنها بروز نکرده است می‌گیرند.

چه کسی در معرض خطر ابتلا به عفونت‌های تبخالی قرار دارد؟

صرف‌نظر از سن، هر کسی ممکن است به HSV مبتلا شود. میزان خطر تقریباً بیشتر به در معرض عفونت بودن بستگی دارد.

در مواردی که HSV به‌واسطه رابطه جنسی منتقل می‌شود، افراد زمانی بیشتر در معرض خطر هستند که از کاندوم یا دیگر روش‌های پیشگیرانه استفاده نمی‌کنند.

سایر عوامل خطرساز برای HSV-2 عبارت‌اند از:

  • داشتن چند شرایط جنسی
  • داشتن رابطه جنسی در سن کم
  • مؤنث بودن
  • مبتلا بودن به دیگر عفونت‌های قابل‌انتقال جنسی
  • ضعیف بودن دستگاه ایمنی بدن

اگر یک زن حامله در زمان زایمان تبخال ناحیه تناسلی داشته باشد، ممکن است کودک او در معرض هر دو نوع HSV باشد، و قرار گرفتن در معرض این خطر ممکن است پیامدهای جدی به دنبال داشته باشد.

شناسایی علائم تبخال

درک اینکه ممکن است یک فرد نشانه‌ها و زخم قابل‌مشاهده را نداشته باشد اما همچنان آلوده به این ویروس باشد، حائز اهمیت است. این‌گونه افراد ممکن است ویروس را به دیگران انتقال دهند.

برخی از علائم مرتبط با این ویروس عبارت است از:

  • زخم‌های همراه با تاول (روی دهان و یا ناحیه تناسلی)
  • درد در طول ادرار کردن (تب‌خال ناحیه تناسلی)
  • خارش

فرد مبتلا به ویروس تبخال ممکن است علائم مشابه علائم آنفولانزا را تجربه کنند که عبارت‌اند از:

  • تب
  • تورم غدد لنفاوی
  • سردرد
  • خستگی
  • بی‌اشتهایی

HSV ممکن است به چشم‌ها برسد و باعث وضعیتی به نام کراتیت یا التهاب قرنیه شود. این امر نشانه‌هایی مانند درد چشم، ترشح و احساس ریگ‌دار بودن در چشم را به دنبال دارد.

تبخال را چگونه می‌توان تشخیص داد؟

این نوع ویروس معمولاً با معاینه فیزیکی تشخیص داده می‌شود. پزشک ممکن است بدن شما ازنظر وجود زخم معاینه کند و از شما درباره برخی علائم سؤال بپرسد.

پزشک شما ممکن است درخواست آزمایش HSV کند. این آزمایش با عنوان کشت تب‌خال شناخته می‌شود. در صورت وجود زخم در ناحیه تناسلی این تشخیص تأیید می‌گردد. در طول این آزمایش، پزشک شما یک نمونه از مایع زخم را با سواب برمی‌دارد و آن را به آزمایشگاه می‌فرستد.

آزمایش خون از نظر وجود آنتی‌بادی‌های HSV-1 و HSV-2 می‌تواند به تشخیص این عفونت‌ها کمک کند. این کار بخصوص در زمانی که زخمی مشاهده نمی‌شود مفید است.

تب‌خال چگونه درمان می‌شود؟

در حال حاضر درمانی برای این ویروس وجود ندارد. و درمان آن به خلاص شدن از زخم و کاهش بروز متمرکز است. این احتمال وجود دارد که زخم‌های شما بدون انجام هرگونه درمانی برطرف شوند. بااین‌وجود، پزشک ممکن است تشخیص بدهد که شما به یک یا چند داروی زیر نیاز دارید:

  • آسیکلوویر
  • فامسیکلوویر
  • والاسیکلوویر

این داروها کمک می‌کنند انتقال ویروس از فرد آلوده به سایرین کاهش یابد. همچنین به پایین آوردن شدت و فراوانی بروز مشکل کمک می‌نماید.

این داورها ممکن است به شکل خوراکی (قرص) یا به شکل کرم مصرف شوند. در موارد بروز حاد، این داروها به شکل تزریقی تجویز می‌شوند.

بروز تب‌خال چه مدت طول می‌کشد؟

کسانی که آلوده به ویروس HSV هستند این ویروس در تمام عمر با خود حمل می‌کنند. حتی درصورتی‌که علائمی بروز ندهند، این ویروس درون سلول‌های عصبی فرد آلوده به حیات خود ادامه خواهد داد.

برخی از افراد به طور منظم تبخال را تجربه می‌کنند. اما سایر افراد پس از آلوده شدن تنها یک بار علائم بیماری را بروز می‌دهند و پس‌ازآن ممکن است به حالت خفته باقی بماند. حتی اگر این ویروس خفته باشد ممکن است برخی محرک‌های خاص باعث بروز تب‌خال شوند. این موارد عبارت‌اند از:

  • استرس
  • قاعدگی زنانه
  • تب یا بیماری
  • در معرض نور خورشید بودن و آفتاب‌سوختگی

باور بر این است که بروزها ممکن است با گذشت زمان شدت کمتری پیدا کنند زیرا بدن شروع به تولید آنتی‌بادی می‌کنند. اگر یک فرد سالم به این ویروس آلوده شود، معمولاً عوارضی ندارد.

پیشگیری از انتشار عفونت‌های تب‌خال

اگرچه هیچ درمانی برای تب‌خال وجود ندارد، شما می‌توانید اقداماتی برای پیشگیری از ابتلا به ویروس و جلوگیری از انتقال HSV به سایر افراد انجام دهید.

درصورتی‌که دچار HSV-1 شدید، چند مرحله پیشگیرانه را در نظر بگیرید:

  • سعی کنید از تماس مستقیم با سایرین پرهیز نمایید
  • هیچ وسیله مشترکی که ممکن است ویروس را به اطراف انتقال بدهد مانند لیوان، حوله، ظروف نقره‌ای، لباس، وسایل آرایش و رژ لب استفاده نکنید.
  • در طول بروز تب‌خال از سکس دهانی، بوسیدن یا هر نوع فعالیت جنسی دیگر خودداری نمایید
  • دست‌های خود را کاملاً بشویید و از سواب یا گوش پاک‌کن برای کاهش تماس با زخم برای مالیدن دارو استفاده نمایید.

کسانی که مبتلا به HSV-2 هستند باید از هرگونه فعالیت جنسی در طول بروز پرهیز کنند. اگر شخصی علائم نداشت اما وجود ویروس در او تشخیص داده شد، باید در طول مراقبت از کاندوم استفاده کند.اما این ویروس حتی با وجود کاندوم از طریق پوست بدون محافظت به شریک جنسی منتقل می‌شود.

زنان حامله و آلوده ممکن است مجبور باشند برای پیشگیری از آلوده ساختن نوزاد متولد نشده داور مصرف کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *