خانه » سلامت » بیماریهای دستگاه ادراری » چگونه عفونت کلیه را تشخیص دهیم؟
عفونت کلیه

چگونه عفونت کلیه را تشخیص دهیم؟

عفونت کلیه چیست؟

عفونت کلیه یا پیلونفریت نوعی عفونت دستگاه ادراری است. این عفونت معمولاً با التهاب مثانه و عفونت مجاری ادراری شروع می شود و در صورت درمان نشدن به کلیه ها می رسد. عفونت کلیه در صورت درمان نشدن می تواند خطرناک باشد زیرا ممکن است آسیب برگشت ناپذیری بر کلیه ها وارد کند.

دستگاه ادراری از سه بخش کلیه ها، مثانه و مجاری ادراری تشکیل می شود. عفونت دستگاه ادراری با وارد شدن باکتری به درون آن ایجاد می شود. معمولترین نوع عفونت مجاری ادراری التهاب مثانه یا سیستیت نام دارد. عفونت مجاری ادراری و عفونت کلیه از موارد دیگر عفونت دستگاه ادراری هستند.

علائم عفونت کلیه تا حدی مشابه دیگر عفونتهای دستگاه ادراری است. تب و لرز، کم اشتهایی، درد در پهلو و پشت، استفراغ و ضعف و خستگی از علائم عفونت کلیه هستند. در صورتی که این عفونت با التهاب مثانه همراه باشد علائمی مانند احساس درد و سوزش در زمان ادرار، ادرار بدبو، وجود خون در ادرار، تکرر ادرار و دفع ادرار اندک با وجود احساس نیاز به ادرار مشاهده می شوند.

عفونت های ادراری در زنان شایع تر است .مجاری ادراری در زنان کوتاهتر از مردان است به همین دلیل باکتری راحت‌تر می تواند از خارج وارد بدن شود و به مثانه برسد. رعایت نکردن بهداشت، استفاده از سوند، سنگ کلیه، بزرگ شدن پروستات و ضعیف بودن سیستم ایمنی از عوامل دخیل در ایجاد عفونت مجاری ادراری هستند.

تشخیص عفونت کلیه

1- معاینه

پزشک معمولاً در هنگام معاینه ضربان قلب، فشار خون، تب و سرعت تنفس را بررسی می کند. علاوه بر این به علائم کم آبی توجه می کند. پزشک در ویزیت خود وجود حساسیت به لمس و درد در پشت بیمار را نیز بررسی می کند.

اگر بیمار زن جوان باشد ، پزشک ممکن است معاینه لگن انجام دهد تا وجود بیماری التهابی لگن را بررسی نماید. بیماری التهابی لگن علائم مشابه ای با عفونت دستگاه ادراری دارد. به همین خاطر پزشک با معاینه لگن می خواهد مطمئن شود این علائم به کدام یک از این موارد مربوط می شود.

2- آزمایش ادرار و خون

دو تست آزمایشگاهی برای تشخیص عفونت کلیه وجود دارد. آزمایش ادرار یکی از این موارد است. نمونه ادرار بیمار در ازمایشگاه زیر میکروسکوپ بررسی می شود تا مشخص شود گلبولهای سفید یا قرمز در آن وجود دارند یا خیر. همچنین با کشت نمونه مشخص می شود که باکتری در آن رشد می کند یا خیر. اگر وضع بیمار وخیم باشد ممکن است نمونه خون نیز برای کشت به آزمایشگاه فرستاده شود. نوع باکتری کشت شده نوع درمان در نظر گرفته شده را مشخص می کند.

3- سی تی اسکن

با عکسبرداری سی تی اسکن مسدود بودن مجاری ادراری بررسی می شود. پزشک معمولاً در مواقعی که درمان ظرف 3 روز اثربخش نباشد انجام سی تی اسکن را تجویز می کند. سی تی اسکن معمولاً بدون ماده حاجب انجام می شود.

4- سونوگرافی

سونوگرافی تصاویری از اندامهای لگن نشان می دهد . پزشک با بررسی این تصاویر اندازه کلیه ها را بررسی می کند زیرا اندازه کلیه سالم و عفونی با هم تفاوت دارند.

5- عکسبرداری با اشعه X

در بیشتر موارد درمان بدون نیاز به انجام عکسبرداری با اشعه ایکس انجام می شود اما در صورتی پزشک به وجود مشکل دیگری مشکوک شود عکسبرداری با اشعه ایکس را توصیه می کند.

6- سیستوگرام در حال ادرار (VCUG)

این نوع عکسبرداری با اشعه ایکس وجود مشکل در مجاری ادرار یا مثانه را نشان می دهند. این نوع عکسبرداری معمولاً برای کودکان مبتلا به ریفلاکس ادراری (یا VUR) انجام می شود.

7- معاینه دیجیتالی مقعد (برای مردان)

پزشک با معاینه مقعد بیمار پروستات او را بررسی می کند تا مطمئن شود پروستات ورم ندارد.

8- سینتی گرافی اسید دی مرکپتو سوکسینیک

برای این کار از مواد رادیواکتیو برای مشخص شدن آسیب کلیوی استفاده می شود.

درمان عفونت کلیه

عفونت کلیه با یک دوره مصرف آنتی بیوتیک درمان می شود. نوع آنتی بیوتیک مصرفی به نوع باکتری ایجاد کننده و شدت عفونت بستگی دارد. پزشک معمولاً درمان را با آنتی بیوتیکی شروع می کند که برای بیشتر عفونتهای دستگاه ادراری کاربرد دارد. اما پس از کشت نمونه ادرار پزشک ممکن است داروی اثربخش تری برای آن نوع باکتری خاص تجویز کند. علاوه بر آنتی بیوتیک ها داروهای دیگر برای کنترل دردی که عفونت کلیه به همراه دارد تجویز می شوند.

پس از تکمیل دوره درمان پزشک ممکن است دوباره درخواست انجام آزمایش ادرار بدهد. این کار به این خاطر انجام می شود که پزشک اطمینان یابد عفونت کاملاً برطرف شده است. توصیه می شود دوره درمان خود را کامل کنید و پس از مشاهده بهبودی مصرف آنتی بیوتیک ها را قطع نکنید. در صورت تکمیل نکردن دوره درمان باکتریهایی قوی تر ممکن است زنده بمانند و به رشد خود ادامه دهند. در این صورت بیماری پس از مدتی دوباره عود می کند.

چگونه از عفونت کلیه پیشگیری کنیم؟

  • آب فراوان بنوشید: نوشیدن مایعات فراوان به دفع باکتری از بدن از طریق ادرار کمک می کند.
  • ادرار خود را نگه ندارید: از نگه داشتن ادرار بپرهیزید و در صورت احساس نیاز به دستشویی بروید.
  • پس از مقاربت ادرار کنید: این کار باعث می شود باکتریهایی که ممکن است در طول مقاربت جنسی وارد مجاری ادراری شده باشند دفع شوند.
  • پس از دستشویی خود را به خوبی خشک کنید: با این کار مانع انتقال باکتری از مقعد به داخل مجاری ادراری می شوید.

آهین مجله سلامت و زیبایی


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *